2012 In memoriam

31-12-2012

Ymke Inoek van de Vanenblikhoeve
Onze lieve Ymke heeft vanmorgen 31 december 2012, de ongelijke strijd tegen de ziekte van Cushing verloren. De laatste weken ging zij sterk achteruit en de laatste 2 dagen kon zij niet meer opstaan. We hebben haar verder lijden willen besparen en ze is zacht ingeslapen.
Lieve Ymke, je was ons hartenkind, een schat van een schnauzer met geen enkel kwaad in je. Rust zacht ons lieve meisje, het is je zo gegund.
We blijven altijd aan je denken en je leeft voor eeuwig voort in ons hart. Dag lieve schat. Misschien zien we elkaar ooit weer.
Vrouwtje, Baasje  en je 8 roedelgenootjes.

 

 

27-12-2012

Pata

Op 27 december 2012 is Pata, mijn intelligente en excellente peper en zout middenslag schnauzer ingeslapen. Pata was hoofdrolspeelster in de verhaaltjes ‘schnauzer ta(i)l(e)s’ in het blad van de vereniging in de tijd dat zij nog in Nederland woonde.
Pata was van 1999 en had als een van de eerste nesten van Francien Goesten een staart die ze met veel genoegen gebruikte.
Haar dochter Luna woont bij mij op Aruba.
Op 30 december 2010 was mijn kletstante, hun zwarte middenslag schaunzer- vriendin Morro Fresco (geboortejaar 2000), reeds onverwacht overleden. Ik heb van hun beiden heel erg veel genoten,

Hoogachtend,

Monique van Helvoort
Aruba

 

12-2012

Rachel

Met de  ‘snert’wandeling van de hondensportvereniging Idefix uit Riel op 9 december wandelden we nog blijmoedig mee. Vanwege een tumor aan een tepel werd Rachel 5 dagen later geopereerd. Alles leek goed te gaan, tot 10 dagen later Rachel opeens ziek werd. Na prikken bij de dierenarts hadden we toch weer een kwispelende etende hond.

De kerst met de familie bij elkaar leek Rachel goed te bekomen, en ze jubelde zoals gewoonlijk naar de gezinsleden. En toen, donderdag op derde kerstdag is ze na een slechte nacht op mijn schoot dood gegaan.

Rachel, geboren 22 juni 2002, vanaf 6 weken bij ons. Genoten hebben we van Idefix-hondensport. Rachel is een echte gezinshond: de hele familie werd jubelend begroet zoals een schnauzer dat alleen maar kan.

We haalden gestaag onze gehoorzaamheidsexamens. De meeste examens deden we tenminste 2 x over. Behendigheid was grote pret: lekker stil blijven staan boven op de A schutting en kattenloop. We waren nooit de snelste.

Lekker achterop de fiets in het mandje altijd mee naar allerlei gebeurtenissen. En ook nog GG3 gehaald een jaar geleden.
Het hele gezin mist een heerlijk hondje.

Els Touw

 

 

22-09-2012

Odin
Veel en veel te jong is onze zwarte middenslag schnauzer Odin (Odin Harley van Dijmihof) op een fatale zaterdagmiddag in september overleden. Odin is vanuit het bos achter een bang hondje aangerend die in paniek een weg overstak. Odin is in zijn enthousiasme erachteraan gegaan en is geschept door een auto.
Hij heeft nog heel even geleefd en is op straat in onze armen overleden.
Odin is slechts 9 1/2 maand oud geworden, maar heeft in de 8 maanden die hij bij ons was diepe indruk achtergelaten en vooral een enorm plekje in ons hart veroverd.

Nadat onze eerste zwarte middenslag Juno (Dutch Sterling Ezra Juno)  was overleden op 13 1/2 jarige leeftijd in september 2010, besloten wij al vrij snel toch heel graag weer een hondje erbij te willen. We hadden al één fantastische zwarte middenslag schnauzer, Nova, van kennel Van Dijmihof en wilden graag weer een pupje van hun.
Na lang wachten konden we op 28 januari 2012 eindelijk onze Odin ophalen bij Kathy en Bert van Dijk. Odin was een fantastisch mooi manneke en we hadden een echte stoere schnauzerreu in huis. Hij was gek op zwemmen en ging vaak al voor ons uit naar het slootje toe om onder het groene kroos er weer uit te komen. Lekker met Nova achter een bal aanrennen, maar vooral ook veel spelen met andere hondjes en zijn baasjes. Ook ‘hielp’ hij zijn baasje graag bij het klussen door met het gereedschap rond te gaan lopen. Luisteren was nog niet zijn sterkste kant, maar daar werd hard aan gewerkt op de puppycursus en vervolgens de jonge honden cursus.
Er zat geen greintje kwaad in dit hondje en hij vond altijd alles en iedereen leuk. Zijn bijnaam was ‘Pietje Verveel’ omdat hij zo heerlijk in de weg kon liggen. En natuurlijk van alles deed wat niet mag (nee Odin, de buitenplanten hoeven niet naar binnen gebracht te worden; nee Odin, je kunt niet meer onder de bank; nee Odin, je mag Nova niet aan haar nekvel de huiskamer doorsleuren; nee Odin, je mag niet zelf de koekjes van het aanrecht pakken; nee Odin, met je 20 kilo ben je iets te zwaar voor op schoot….)
Odin’s leven was pas net begonnen en we genoten enorm van zijn jonge-honden-gedrag en ondeugendheid, maar tevens was het ook een grote knuffelbeer die rustig even van zijn plekje kwam om wat knuffels en aandacht te komen halen om daarna weer lekker verder te gaan slapen.
We missen Odin verschrikkelijk en ook zijn maatje Nova zoekt hem nog veel. We begrijpen niet waarom deze prachtige jonge hond ons ontnomen moest worden. Hij had nog zoveel mee moeten maken en leren en daarnaast gaf hij ons en onze omgeving ook zoveel plezier.

Waarschijnlijk komt er wel weer een keer een nieuwe schnauzer maar Odin zullen we nooit vergeten.

Dag lieve Odin.

Je verdrietige baasjes Daphne & Willie en maatje/zusje Nova.
04.12.2011 – 22.09.2012