2016 In memoriam

augustus 2016

Ygor
Ygor is geboren in Belgie gefokt door de Duitser Blanke Torsten Onder de naam Egilibrium von der Frankfurt
werd hij geboren op 29/05/2005. Het laatste nestje met een korte staart, een geweldige trouwe vriend met
liefde voor kleine kinderen, grote mensen, niks was hem teveel. Zijn grote liefde waren toch zijn baasjes.
Ygor was zeer waaks thuis of op de camping alles op eigen terrein was voor hem. Hij had ook een grote voorkeur voor water of het nu
koud of warm was maakte voor hem niks uit. Spelen met andere honden was niet zijn ding, het allerliefst ging hij met de baas
fietsen of heel veel lopen in de bossen. Het was een robuuste Riesenschnauzer nergens bang voor ook geen ruziemaker.
Ygor werd ineens ziek naar de dierenarts die zei Artrose, hij ging door zijn achterpoten kon slecht overeind komen. Plotseling ging
hij zo snel achteruit dat wij het bijna niet konden geloven, binnen twee dagen later kon hij niet meer lopen of omhoog komen.
We hebben Ygor laten inslapen met veel verdriet.
Nu na twee maanden hebben we nog veel verdriet, hij laat een hele leegte achter, we zullen hem altijd missen.
Ygor is 11 jaar en 3 maand geworden.


Ellen en koen van kammen.

09.06.2016

Nelson Luka of Dutch Spirit
Met pijn in ons hart hebben wij onze karaktervolle, mooie, stoere, vriendelijke en zeer trotse vriend laten inslapen.
Een vriend waarmee we konden lezen en schrijven.
Die erook altijd was.
De laatste weken veranderde langzaam zijn gedrag.
Waar hij zich eerst nogal druk om kon maken, vond hij nu prima.
Toen hij zijn eten liet staan, minder ging drinken en buiten niet echt mee wilde lopen, zijn we direct naar de dierenarts gegaan.
Dit was Luka niet. De dierenarts mocht hem uitgebreid onderzoeken, zelfs temperaturen en bloedprikken.
Terwijl andere bezoeken vaak gepaard gingen met het nodige gegrom. Alles wees op de lever.
In twee dagen tijd werd zijn buik enorm dik, wilde hij zelfs niets lekkers meer eten, kwam hij niet meer bij je liggen, was kortademig etc.
Toen hebben we de moeilijke beslissing moeten nemen.
We wilden hem niet verder laten aftakelen of langer laten lijden.
Eerder dan verwacht hebben we afscheid van Luka genomen. Hij laat een grote leegte achter.
Niet alleen bij ons, maar ook hier in de buurt, waar hij graag gezien was.
We koesteren de warme en liefdevolle herinneringen. Hij zit voor altijd in ons hart.
17.06.2005 – 09.06.2016
Jos & Francie Maas

07-03-2016

Lucky
“ein freundliches Wesen”
2 juni 2004 – 7 maart 2016
Tot mijn grote verdriet heb ik op 7 maart 2016 afscheid moeten nemen van mijn altijd vrolijke en vriendelijke dwergschnauzer Lucky.
Ze was als een maatje voor mij.
Ze was geboren op 2 juni 2004 en vanaf 26 september 2004 mijn altijd trouwe metgezel. Op de fiets, met de bus, de trein of de auto, altijd ging ze
met me mee. Andere honden vond ze interessant, maar ze was vooral een “mensen”- hond. Ze wilde altijd iedereen gedag zeggen.
Toen Lucky 1½ jaar oud was ben ik met haar voor het eerst naar de internationale hondenshow geweest, omdat ik graag een nestje met haar
wilde. Ze kreeg haar kwalificaties, maar ik was vooral blij toen de (Duitse) keurmeester in de laatste zin van zijn keuringsrapport schreef dat Lucky “ein
freundliches Wesen” was. Lucky is dat ook altijd gebleven.
Ze heeft twee keer een nestje pups gehad (5 en 4 pups); ze leven allemaal nog. Het is aan ze te merken dat zij een lieve, vrolijke moeder hebben
gehad, hoewel Lucky ook streng kon zijn voor haar pups!
Vorig jaar werd Lucky ineens erg ziek, de dierenarts dacht dat ze het niet lang meer zou maken. Maar ze knapte weer op.
Ze kon wel maar met één oogje zien en moest een paar tanden missen, maar verder was zelevenslustig, altijd in voor een wandeling.
Op zaterdag 5 maart echter (mijn verjaardag) werd ze weer heel ziek.
Medicijnen mochten niet meer helpen en ze ging steeds verder achteruit.
Maandag 7 maart j.l. was ze helemaal op en met pijn in mijn hart heb ik, samen met de dierenarts, besloten om haar in te laten slapen.
Mijn dappere, altijd vrolijke maatje is niet meer!
Lucky zou in juni 2016 12 jaar geworden zijn. Ik zal haar nooit vergeten.


Els Lous

Noa

Mathilda Kliphuis wilde graag een foto plaatsen van hun overleden pup Noa, Noortje van de Boetheeren, helaas mocht zij maar 7 maanden oud worden.

15-01-2016

Jessie
Hierbij willen wij even laten weten dat wij helaas onze Jessie, een zwart-zilver dwergschnauzer op 15 januari 2016 hebben laten inslapen.
Léonieke’s Jessie Laraime, geboren in Helmond, op 25 december 2001 haar moeder was Léonieke’s Aimee-Senro en haar vader Lars von den Brunnengärten
ONS HONDJE
Ons hondje is gelukkig
– als ze op tijd uitgelaten wordt
– als ze lekker heeft gegeten
– als ze veel geknuffeld wordt
– als ze heerlijk in het zonnetje ligt
– als ze met haar knuffels speelt
– als ze “gezellig” tegen je aan ligt
– als de baas thuiskomt
– als ze in de fietsmand zit
– als ze in het bos rent en op het strand
– als ze lekkere hapkluifjes krijgt
– als de mensen lief voor haar zijn
Kortom, het leven van ons hondje was echt geen hondenleven
Wij Pieter en Marga Knop (en de nu grote kinderen) hebben veel plezier en veel liefde van Jessie gehad.
Wij hebben nu nog onze Leo, ook een zwart-zilver dwergschnauzer, ook in Helmond geboren,
die inmiddels ook alweer 10 en een half jaar is en waar we van hopen dat die nog een tijd bij ons mag zijn.

11-01-2016

Sjors
Onze lieve Sjors
Wij hebben afscheid genomen van Sjors
Iemand wees ons erop dat de Schnauzer zo’n lieve hond zou zijn. Toevallig troffen we een advertentie aan
van een oude dame die de zorg over haar oude Dwergschnauzer zou moeten afstaan. Wij erop af. Flosje, een
lieve hond. Zwart-zilver. Maar toen puntje bij paaltje kwam, kon ze geen afstand doen en wist ze het met het
verzorgingshuis zó te regelen dat Flosje met haar mee kon.
Inmiddels kwamen we in Breda toevallig Diva tegen. Een zwarte dwerg. Wij helemaal verliefd. Het moest een
zwarte reu worden. Na wat ge-google kwamen we bij Kennel De Meierij uit. Die hadden een nestje met 2 reuen.
We konden de volgende dag meteen komen. Sjors kwam in ons leven. Hij had een wit befje. Officieel een foutje,
maar wij vonden het mooi.
Iedere week kijken. Sjors werd steeds een stukje meer van ons. Op 12 december 2003 mochten we hem komen
halen. We hebben enorm genoten. Alle Schnauzerclichés waren op hem van toepassing. We herinneren ons
vooral hoe makkelijk hij was. Nooit iets kapot gemaakt. Hij werd een geweldig maatje voor onze kleindochter.
Toen die als baby bij ons kwam, moesten we natuurlijk altijd alert zijn, maar al snel bleek dat we nooit bang
hoefden te zijn: hij was altijd lief voor haar!
Na de Schnauzerwandeling van januari 2013 manifesteerden zich voor het eerst de Spondyloseklachten. Zijn
linker-achterpootje viel uit. Maar dat ging snel weer beter. Tot het in oktober daarop flink mis ging en de
diagnose werd gesteld. Uiteindelijk is hem dat noodlottig geworden.
Afgelopen najaar ging hij al achteruit en vreesden we dat zijn 12e verjaardag, op 8 oktober, zijn laatste zou zijn.
Hij liet zijn kauwstokjes liggen, omdat hij die kennelijk niet meer pijnloos kon verorberen. En zijn achterpoten
verzwakten. Een stoeprandje was soms te hoog of hij verloor zijn evenwicht en had dan moeite om weer
overeind te komen.
Toen hij kort na de jaarwisseling ook problemen kreeg met zijn linker voorpootje, werd dat teveel. De Metacam
werd ingewisseld voor de Phen-Pred. Maar dat hielp niet. Ook de toevoeging van Tramadol niet. En dan is er nog
maar één uitweg. Maandag 11 januari 2016 hebben we hem laten inslapen.
Verstandig, heet dat. Maar o zo pijnlijk.
Gelukkig is hem verder lijden bespaard.
Dag, lieve Sjors!


Yvonne & Kees