2019 In memoriam

26-09-2019
Erelid mevr. Ria Hell

Geboren 24-12-1940 – Gestorven op 26-09-2019

Dhr. Bart Hell is jarenlang de secretaris geweest van de NSC en is veel te vroeg, op 58 jarige leeftijd gestorven.
Mevr. Ria Hell was zijn vrouw en alle jaren DE grote toeverlaat  en aanspreekpartner voor de NSC.
Ze stond altijd iedereen te woord en hielp met raad en daad.
Ze deed ook alle jaren dat haar man secretaris was naar grote tevredenheid van de nieuwe pup eigenaars de pupinfo.
Mevr.Ria Hell heeft een lang ziekbed gehad en is rustig ingeslapen.

Wij wensen haar familie veel sterkte.
Bestuur en leden van de  NSC.

28-10-2007 Bikkel-Dapper van ’t Stefanushouse 18-09-2019
geboren 28-10-2007, bij ons gekomen 11-05-2008, overleden 18-09-2019

Tot de leeftijd van 6 ½ maand met broertje Brutus bij de fokker in de kennel gezeten en dan ineens naar een vreemd huis met grote vriendelijke ries Pim van Berkelrijs (toen 11 jaar), die helemaal opleefde en zich liet inpakken door Bikkel.

Een stuiterbal was je, wij zeiden wel eens “een middenslag met de adrenaline van een ries”. In tegenstelling tot onze voorgaande middenslagen niet wantrouwend maar veel opener naar mensen. Naar andere honden wat onzeker en daardoor ineens opvliegend en niet meer aanspreekbaar.

Bij de pubertraining kwamen we in de groep met een leuk heidewachtelteefje. Bikkel meteen verliefd; de aangelijnde oefeningen gingen nog, “zit en blijf” leerde hij vrij snel, maar dan het HIER komen – meestal rende hij recht naar zijn vriendinnetje.

Behendigheid was in het begin heel spannend: de drukte om hem heen met rennende honden, waarvan ook nog 2 luid blaffende border collies; Bikkel was dan heel gespannen. Na verloop van tijd wende hij aan de groep en kreeg de smaak te pakken. Helaas stopte de instructrice en een andere behendigheidsvereniging wilde Bikkel niet hebben. Tijdens de proefles waren er 3 groepen tegelijk bezig en dat was te druk voor Bikkel (luisterde slecht en haalde uit naar honden die te dicht langs ons liepen).

Bikkel ging graag met de auto mee; dan lag hij rustig achter de bijrijdersstoel. Op vakantie gaan was prachtig. Zodra hij de caravan op de oprit zag staan, ging zijn staart vanzelf kwispelen. Ook het wachten in de auto als we boodschappen deden was geen enkel punt voor Bikkel.

Een keer ging het bijna mis. We stonden op een camping in Oostenrijk naast de dorpsvijver. Rond de vijver was een kleine kermis met ’s avonds enorm afsluitend vuurwerk. PANIEK. Op mijn hurken zittend heb ik Bikkel tussen mijn benen klem gezet en mijn handen en armen over zijn ogen en oren geslagen tot het vuurwerk voorbij was. Met enige spanning zagen we daarna oudjaar tegemoet, maar gelukkig geen blijvend trauma opgelopen.

Vorig jaar kwam Donder van der Telgthoeve bij ons. In het begin was Donder nog kleiner en deden ze nog wel eens trekspelletje met touw of stok, maar toen Donder groter en sterker werd, gaf Bikkel het op. Bikkel verdroeg hem, maar maatjes zijn het nooit geworden.

De laatste maanden begon Bikkel steeds slechter te eten, dus op 26 juli naar de DA. Daar op de weegschaal bleek dat hij 2 kg was afgevallen. In eerste instantie niets te vinden, bloed gaf niets schrikbarends aan, en over 2 weken terug om te wegen. Het eten bleef problematisch en op 16 augustus een echo van de buik: vlekjes op de darm en een kant van de lever, mogelijk kleine ontstekingen – dus antibiotica. Controle-echo 2 weken later wees uit dat de vlekjes zich verder uitbreiden, ook bijnier aangetast. Laatste redmiddel de prednison. Deze bracht een hele verandering: brokken werden weer binnen een minuut naar binnen gewerkt, maar nog steeds honger. Ook stuiterde hij als nooit tevoren en voelde Donder zich daardoor uitgedaagd. Veel drinken, veel plassen en continue schooien om eten. Na 2 weken plaste hij een paar keer in huis, zelfs nadat hij tussentijds verschillende keren al extra naar buiten was geweest. Toen hebben we met pijn in ons hart de moeilijke beslissing genomen. Op 18 september is hij rustig naar de hondenhemel gegaan.
Annekee Schrik-Vermeulen

05-02-2007  PRINS CARON VAN DE HUIZERENG   02-04-2019
Dinsdagavond hebben we afscheid genomen van onze geweldig lieve Dwergschnauzer  “Prins Caron” .
Na de dood van  onze vorige Dwergschnauzer wilden we nog niet over een opvolger praten, maar Bastiaan en Petra hadden in het geheim al contact met een fokker gezocht en voor ons een nieuwe pup bedongen.
12 jaar geleden op de zaterdag voor Pasen kwam hij bij ons binnen.
Van de fokker moest hij de naam Prins voor zijn naam dragen en zo heeft hij zich ook altijd koninklijk laten behandelen op “ WOESTE HOEVE” aan  de Lytsegeast 16 in Tytsjerk
Bij de binnenkomst werd de kleine dwerg ontvangen door twee reuzen namelijk onze eigen Riesenschnauzer Sita en de dochter van Sita ,de andere reus Noeschka van Bastiaan en Petra.
De twee reuzen wisten direct: “daar komt een prins binnen” en gingen allebei voor de kleine  dwerg  op hun rug liggen en die verhoudingen zijn altijd zo gebleven .
Dat gold ook voor de later binnen gekomen Ries Jaffra ( jammer genoeg slechts drie jaar geworden)en onze huidige deeltijd (samen met Diana) Ries Ayka.
Hij heeft een prachtig leven gehad aan de Lytsegeast , wij hebben van hem genoten en houden onuitwisbare herinneringen aan hem.

Alle dieren in de eendentuin evenals onze poes konden heel goed overweg met Caron en ook die zullen hem missen.
Hij had een voorkeur om met vakantie naar de Waddeneilanden te gaan,  altijd samen met de Riesenschnauzers .
De laatste keer in november jl. samen met ons , Diana ,Erwin en Petra en de Ries Ayka heeft hij nog enorm genoten.
Toch waren er toen al wat klachten met de schildklier , het hart , het gezichtsvermogen en  doofheid
Dus toen moest hij al met diverse pillen op de poot worden gehouden.
Tijdens onze laatste vakantie in december heeft Diana met Ayka nog op hem gepast en begon Ayka zich op te offeren als blinden geleidehond.
Ayka was geweldig voor hem en nam hem dan bij zich in de mand.
Afgelopen vrijdag kwamen we thuis na het voetbal en vonden we Caron in een soort coma, maar daar is hij toch weer  uit ontwaakt.
Echter het hart kon het  niet meer aan en ondanks dat hij wilde blijven hebben we samen met Diana, Petra en Erwin besloten om hem naar boven te laten gaan en dat heeft wel wat traantjes opgeleverd.
Wat fijn dat Diana, als dierenarts , dat bij ons thuis kon doen.
Daarna hebben we hem op het hoogste punt van onze grafheuvel in de tuin begraven,  zodat hij het toezicht op de andere begraven Riesen kan blijven behouden.
Jan Piet Stam


2-11-2005   Nessa van de Schouwse Dreve   5-3-2019
Met pijn in mijn hart heb ik afscheid genomen van mijn allerliefste en trouwe maatje Nessa.  Het was tijd voor haar om te gaan, het was Nessa onwaardig geworden. Ik mis haar verschrikkelijk, we hebben het samen goed gehad, een mooie warme intense tijd. Nessa was een werkhond pur sang, haar neus was fantastisch en daar hebben we gebruik van gemaakt. Nessa was één van de eerste peper en zout middenslag die jarenlang aan praktijk speuren deed.  Wijlen meneer Ad Paulissen heeft haar geroemd in zijn column ‘Cobus vertelt’ van het Nederlandse Schnauzerclubblad. Hij vond het geweldig dat er een peper en zout middenslag haar diploma praktijk speuren haalden. Hij zei: ‘zie je nu wel dat de peper en zout middenslag een werkhond is’. Daar was ik en ben er nog steeds apetrots op. Nessa was niet te misleiden in haar werk, zo mooi en zo gaaf was dat. Samen genoten wij als we aan het speuren waren. Wij waren een goed team.
Nessa mijn mooie stabiele lieve karaktervolle en slimme Schnauzer, het was een voorrecht om je in mijn leven te mogen hebben.
Rust zacht lieve Nessa
Voor altijd en eeuwig.
Anneke van Doornik.

05-02-2019
Riet Beekman

Geboren 15-06-1941 – Gestorven op 05-02-2019

Ons bereikte het droevige bericht, dat vrij kort na haar man is overleden Riet Beekman.

Ze was ongeveer 15 jaar naar volle tevredenheid de contact persoon voor alle pups van de NSC en vele herplaats schnauzers.
Riet heeft daar veel tijd in gestoken en heeft heel veel mensen kunnen helpen en blij gemaakt, ze stond altijd klaar om direct te helpen waar ze kon.
Ze was heel lief en iedereen kon goed met haar opschieten.
Rust zacht lieve Riet.

Bestuur en leden van de NSC