Wand. Noordwijk 2011

EN EEN NAJAARSWANDELING WAS HET…………….

De wandeling van afgelopen zondag 9 oktober 2011 in Noordwijk
(voor foto’s, klik hier)

*****************************************************

Als eerste kwam ik aan bij Restaurant Pannenkoekenboerderij Langs Berg en Dal in Noordwijk. Er was nog niemand, maar ik zag wel al wat auto’s aankomen. Ben naar binnen gegaan met mijn 6 Schnauzers die mee waren (Aura en Sheila bleven thuis, mijn 2 ouwetjes. Aura durf ik niet meer mee te nemen op de grote tochten, zij wordt zo doof en ik ben bang dat ik haar kwijtraak en Sheila mag haar gezelschap houden.)

Na heel even in mijn eentje zitten, kwamen de eerste wandelaars binnen, heel enthousiast en vol goede moed, ondanks het toch niet zo mooie weer. Soms droog en soms zachte regen. Langzaam aan stroomde het hele zaaltje vol met baasjes, vrouwtjes en vooral veel Schnauzers, weer in alle kleuren en maten, maar de Middenslag was deze keer duidelijk in de meerderheid en dan vooral de Peper en Zout. Het lijkt erop, of ze weer veel meer terugkomen, ook op shows zie je ze weer veel meer, gelukkig maar, ze zijn zo leuk. Er kwamen steeds meer mensen en even dacht ik, o jee, kunnen ze er allemaal wel in, zo’n grote groep werd het. Uiteindelijk waren we met 32 mensen en zeker het dubbele aantal Schnauzers. Na heerlijk genieten van koffie en een enorme appelpunt, vertrokken wij om 1 uur voor de wandeling. Iedereen verzamelde zich buiten en op mijn teken gingen we lopen. Ikzelf voorop en Gea met Fado achteraan, zij zou de hondenopvangster worden als er ééntje het idee kreeg om een andere kant op te gaan. Dit heeft trouwens prima gewerkt. We begonnen met het oversteken van een grote drukke weg, dwars door de duinen. Hierna mochten alle snorren los en dat was me een feest. Rennen dollen vliegen, je moest oppassen dat ze je niet ondersteboven liepen, om het hardst gingen ze, achter elkaar aan. We liepen het bos in, groot bos bovenop de duinen, prachtig is het hier, door smalle paadjes en over heuvels volgden wij de witte paaltjes. Na een tijdje, liepen de witte paaltjes een andere kant op en gingen we de oranje paaltjes volgen (een paar mensen, die niet zo goed ter been waren, bleven de witte paaltjes volgen. Dit is een kortere route. We hadden dit van tevoren gezegd.) De oranje paaltjes leidden ons naar een mooi gebied met open duin, hier kijk je over de hele duinen uit, echt geweldig. De Schnauzers vonden dit open duin helemaal een feestje, hier kon je heuveltje op en af racen, wat ze ook met z’n allen deden.

Na een poosje door het mooie open duin, met wel wat regen, kwamen we bij de afrit van het strand, een hoog duin waar we flink tegenop moesten klimmen en dat door het mulle zand. Toen naar beneden, waar we uitkeken over onze eigen Noordzee (het was eb). De snorren waren al veel sneller boven en beneden dan wij natuurlijk en hadden ook de zee ontdekt. Achter elkaar door zee en over het strand. De middenslagen zochten elkaar allemaal op en gingen samen spelen. Onze oude Ymke bekeek het allemaal eens, en maakte zich niet meer zo druk, maar dat hoeft ook niet als dame van 12 jaar oud. Ze loopt nog steeds de hele tocht van ruim 2 uur, maar alles op haar eigen tempo.

Na een poosje stilstaan, terwijl de Schnauzers zich uitleefden met de wind onder de kont, liepen we langzaam verder tot de volgende oprit naar de duinen. Hier vervolgden we weer onze oranje paaltjes route, door het open duin en uiteindelijk kwamen we weer in het bosduin terecht. Dit was het laatste stuk. Een half uur later, zaten we weer gezellig met bijna de hele groep in het restaurant, allemaal ging men nog wat eten en drinken.

Het was een zalige uitwaaiwandeling, meer najaarswandeling kun je niet hebben, iedereen vond het fantastisch en over de regen werd helemaal niet geklaagd. De temperatuur was hoog en dat maakte veel goed. De regen voelde heerlijk op je gezicht.

Restaurant Langs Berg en Dal heeft geweldig en vlot voor ons gezorgd, bedankt mensen, goed gedaan.

Er werd mij toegezegd, dat we volgend jaar weer terug mogen komen. De Schnauzers hadden zich keurig gedragen en de baasjes ook natuurlijk.

Tot volgend jaar in Noordwijk.

Groetjes Mieke.

. . . . en voor de foto’s klikt u hier